บทที่ 1303

ซือลั่วมองหลานชายของตนอย่างตกตะลึง นางอยู่มาจนอายุปูนนี้ พบเจอผู้คนนับไม่ถ้วน แต่ผู้ชายเฮงซวยตัวเป็นๆ เช่นนี้ นางเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก นับว่าได้เปิดหูเปิดตาแล้ว

เซียวสวินเอ่ยว่า “นางไม่เป็นไรใช่ไหม”

ซือลั่วถาม “เจ้าดูนางเหมือนคนไม่เป็นไรหรือ”

แน่นอนว่าไม่เหมือนอยู่แล้ว

ซือลั่วกล่าว “ร่างก...